دعا برای تعجیل فرج

 امام زمان ( عج ) : اَکثِروُا الدُعا ءَ  بِتَعجیلِ الفَرَج فَاِنَ ذالِکَ فَرَجُکُم ؛ برای تعجیل فرج بسیار دعا کنید ؛ چرا که فرج شما نیز در فرج من است .

شیخ صدوق ، کمال الدین ، ص 485

رمضان ماه دعا برای تعجیل فرج

 ماه رمضان ماه دعاست ؛ چرا که دعای روزه داران در این ماه رد نمی شود و حتماً به اجابت می رسد . از سوی دیگر ضروری ترین و بافضیلت ترین دعا ها ، دعا برای تعجیل فرج و ظهور امام زمان روحی فداه است . بنا بر این ضروری ترین و پر فضیلت ترین دعا ها در ماه مبارک رمضان دعا برای تعجیل و فرج آقاست ؛ چنانچه سید بن طاووس می فرمایند : «....  خواسته حضرت او را بر نیاز های خود مقدم بدار و دعا به آن وجود مقدس را بر دعای به خود مقدم بدار ، برای جلب توجه و احسان آن بزرگوار ، در هر کار خیری ، حضرت او را بر خویشتن برتری دار . ¹

حضرت آیت الله قاضی ( رضوان الله تعالی ) در ششمین بند از دستور العمل جامع خویش برای سالکان الی الله چنین فرموده است : « از جمله اعمال مهم و لازم برای سالک ؛ دعا برای فرج مولا نا حجت بن الحسن ( ع ) در قنوت نماز وتر است ، بلکه در هر روز و در ضمن تمام دعا ها می باشد . ²

1 . سید بن طاووس ، کشف الحجه ، ص230  2 . هاشمیان دریای عرفان ، ص 129

قرائت بهترین سوره قرآن و دعا قبل از افطار :

 از مهمترین امور در افطار و سحری ، قبل از شروع و بعد از گفتن بسم الله الرحمن الرحیم ، خواندن سوره قدر و بهترین دعا قبل از افطار دعای »  اللهُم رَبَالنُورِ العَظیم ....... دعای عهد معروف است . طبق روایتی از امام صادق ( ع ) جبرئیل امین به حضرت رسول گرامی اسلام ( ص ) فرموده است : ( یا محمد کسی که در ماه مبارک رمضان با این دعا قبل از افطار دعا کند ، خداوند دعای او را مستجاب ، نماز و روزه او را قبول و ده دعای دیگر او را مستجاب کند .

گناهان او را می بخشد . غم و غصه او را از بین می برد . گرفتاری هایش را بر طرف می کند . حاجات او را بر آورده می نماید . او را به مقصودش می رساند . عمل او را با عمل صدیقین و پیامبران بالا می برد . و در روز قیامت چهره او درخشانتر از ماه شب چهارده خواهد بود .

المراقبات  ، به نقل از اقبال  سید بن طاووس  ( ره )

نوشته شده توسط اکبر جزینی در یکشنبه یکم شهریور 1388 ساعت 10:44 موضوع | لينک ثابت

 ویژگی دولتمردان مهدوی

امیرالمومنین علی (ع ) : «  اَصحاب المهدی شَبابٌ لا کُهُولَ فیِهم ¹ » اصحاب مهدی ( ع ) ، همگی جوانند و پیری در میانشان نیست .

«......هُم مِن خَشیَةِ اللَّهِ  مُشفِقُونَ، یَدعُونَ بالشَّهادةِ وَ یَتَمَنَّونَ اَن یّقتَلَوا فِی سَبیلِ اللَّهِ ²» خوف و خشیت خدا ، قلوبشان را پر کرده است . ، شهادت را می طلبند و آرزو دارند که در راه خدا کشته شوند »

1 شیخ طوسی ، الغیبة ، ص 476 2 . سیدبن طاووس ، الملاحم ، ص 52

جوان گرائی و شهادت طلبی

از مهمترین ویژگی های مردان و اصحاب ویژه امام زمان (ع )  ، جوان گرائی و شهادت طلبی است . آنان هم خود جوانند و هم امورشان را به جوانان می سپارند . تنها به همان درصد که در غذا نمک ریخته          می شود ، پیرانی در میانشان یافت می شود و ما بقی همه جوانند . ¹

 جوانانی پر شور و پر نشاط که در همان جوانی ره صد ساله را پیموده اند و به نهایت درجه توحید و معرفت خدا رسیده اند . « رجَال عَرَّفُوا اللَّهِ حقَّ مَعرِفَتِهِ » رادمردانی که خدا را آنگونه که باید ، شناخته اند . جوانانی پر توان و پر انرژی که هر کدامشان از توان و نیروی 40 مرد برخوردار گشته و به اوج قدرت و صلابت روحی دست یافته اند  . جوانانی در اوج ایمان و تقوا که خوف و خشیت الهی قلوبشان را لبریز کرده و به نهایت درجه شهود و شهادت نزدیک گردانیده است . از این رو همواره طالب شهادتند و مهمترین آرزویشان این است که در راه خدا و در رکاب امام زمانشان به شهادت نائل شوند : « امامشان را در میان گیرند و جان خویش را در جنگ ها سپر و پناه او سازند و هر چه را اشاره کند ، با جان و دل انجام دهند ....... همانان که آرزومند شهادتند و تمنایشان از خدا ( شهادت در راه او ) است ...... و خداوند به دست آنان ، امام حق را یاری فرماید . ²

1. نعمانی ، الغیبه ، ص 1170 2. سید بن طاووس ، الملاحم ، ص52

نوشته شده توسط اکبر جزینی در چهارشنبه بیست و هشتم مرداد 1388 ساعت 10:48 موضوع | لينک ثابت

نوشته شده توسط اکبر جزینی در یکشنبه بیست و پنجم مرداد 1388 ساعت 10:10 موضوع | لينک ثابت

امام مهدی ( علیه السلاة و السلام ) : « وَ لَو اَنّ اَشیاعَنا وَفقَهُم اللّهَ لِطاعَتهِ عَلَی اجتِماعِ مِنَ القُلوبِ فی الوَفاءِ بِلعَهدِ عَلیهِم لَما تاخَّرَ عَنهُمُ الیُمنُ  بِلِقائِنا وَ تَعَجَّلَت لَهُمُ السَّعادَهَ بِمُشاهَدَتِنا عَلَی حَقِّ المَعرِفَهِ وَ صِدقِها مِنهُم »

اگر چنانچه شیعیان ما که خداوند بر انجام طاعت خویش آنها را موفق گرداند ؛ در راه وفای به عهد و پیمانی که بر دوش دارند ؛ همدل می شدند ؛ میمنت دیدار ما از ایشان به تآخیر نمی افتاد و سعادت مشاهده ما همراه با حق معرفت و صداقت نصیبشان می شد .

علامه مجلسی ، بحار الانوار ، ج 53 ، ص 177

پیمان ولایت و اطاعت

وفای به عهد و پیمان ، نکته ای نا آشنا نیست . همه انسانها وفای به عهد و پیمان را دوست دارند و به وفاداران به دیده تکریم می نگرند .

امام زمان ( علیه السلام ) ، خلیفه اللهی است که همگان با او پیمان عهد و وفا داریم ، چنانچه در حدیث قدسی شریفی آمده است : « حکومت مهدی ( عج ) همان دولت الهی است که بنی آدم در عالم با او  عهد و پیمان      بسته اند تا از فرمانبرداران آن حضرت باشند »

نکته قابل توجه این است که امام زمان ( روحی فداه ) توفیق دیدار و ملاقات خویش را وابسته به همدلی شیعیان در راه ایفای پیمانی که بر دوش دارند ، نموده است و این عهد و پیمان ، چیزی نیست مگر عهد و پیمان فرمانبرداری و ولایت پذیری . ،

آری ، اگر عموم شیعیان بر آن همدلی و متفق شوند ، لحظه ای از توفیق دیدار حضرتش محروم و مهجور نمی مانند .

شیرازی ، موسوعه الکلمه ، ج1 ، ص94   

طبیب عشق مسیحا دم است و مشفق لیک

چو درد در تو نبیند که را دوا بکند

زملک تا ملکوتش حجاب بردارد

هر آن که خدمت جام جهان نما بکند

                                                   حافظ رحمت الله علیه

نوشته شده توسط اکبر جزینی در شنبه هفدهم مرداد 1388 ساعت 11:51 موضوع | لينک ثابت

به یاری صاحب وبلاگ باز دوباره به صحنه آمدم

--------------------------------------------------------------------------------------------

 یا وران روح الله

امام موسی کاظم ( ع ) :

«« رَجُلٌ مِن اَهلِ قُم یَدعُو النَّاسَ اِلَی الحَقِّ  ، یَجتَمِعُ مَعَهُ قَوم قُلُوبُهُم کَزُبُرٍ الحَدیدِ لا تَزُلّهُمُ الریِّاحُ وَ العَواصِفُ وَ لا یَمَلّونَ مِنَ الحَربِ وَ لا یَجبُنُون وَ عَلَی اللّهِ یَتَوَکَّلونَ وَ العاقِبَةُ لِلمُتَّقینَ »»

 مردی از اهل قم مردم را به سوی حق فرا می خواند . گروهی بر گرد او جمع می شوند که قلبهایشان همچون آهن مستحکم است . باد و طوفان حوادث آنان را متزلزل نسازد ، از جنگ ملول و خسته نشوند و به خود ترس و هراس  راه ندهند  . توکل ایشان بر خداست و سر انجام کار از آن پرهیزکاران است .

 علامه مجلسی ، بحار الانوار ، ج 60 ، ص 216

بشارت باد بر یاران خمینی

تمام ویژگی های اشاره شده در این حدیث نورانی بر حضرت امام خمینی ( ره ) و یاوران و بسیجیان جان بر کف او منطبق است . او مردی از اهل قم است . امیر المومنین علی ( ع) اهل قم را چنین توصیف می فرمایند :

" اهل رکوع و خشوع وسجود ، اهل قیام و صیام ، فقیه و دانشمند و اهل فهم ، اهل دین و ولایت ، اهل عبادت و اطاعت ، "

و به حق تمام ویژگی های ذکر شده به نحو کمال در پیر جماران ، حضرت روح الله ( ره ) تجلی یافته بود و همینک در وجود جانشین شایسته او ، حضرت سید علی حسینی خامنه ای  بروز و تجلی کامل یافته است .

یاران او نیز ویژگی های منحصر به فردی دارند : »  قلوبشان همچون پاره های آهن مستحکم ،  استواری و استقامت در برابر طوفان سهمگین حوادث ، خسته نشدن از جهاد در راه خدا ، دوری از هر گونه ترس و هراس ، توکل بر خداوند «

تمام ویژگی های ذکر شده ، به حق در وجود یاران و مریدان خمینی کبیر ( ره ) به اوج تجلی رسیده است . چه یاران او که از ابتدای قیام 42 به او پیوستند و چه یارانی که در طول مسیر طاقت فرسای قیام و انقلاب و 8 سال دفاع مقدس در رکاب او پا بر جا ماندند  و چه یارانی که هم اکنون با استواری و استقامت تمام خلف صالح او را یاری می نمایند .

 علامه مجلسی ، بحار الانوار ، ج 60 ، ص 228

نوشته شده توسط اکبر جزینی در شنبه شانزدهم خرداد 1388 ساعت 10:24 موضوع | لينک ثابت

                                                                  
وقت ظهور امام مهدي(عج) براي هيچكس جز خداوند متعال معلوم نيست، و كساني كه وقت ظهور را تعيين مي‌كنند، دروغگو شمرده شده‌اند. ولي علايم و نشانه‌هاي بسياري براي ظهور آنحضرت در كتابهاي حديث ثبت شده است كه ذكر تمام آنها مجال مفصل لازم دارد. علائم ظهور به دو دستة كلّي تقسيم مي‌شوند: علائم حتمي و علائم غيرحتمي. چنانكه فضيل‌بن يسار از امام باقر(ع) روايت كرده كه فرمود: نشانه‌هاي ظهور دو دسته‌اند: يكي نشانه‌اي غيرحتمي و ديگر نشانه‌هاي حتمي، خروج سفياني از نشانه‌هاي حتمي است كه راهي جز آن نيست؟ منظور از علائم حتمي آن است كه به هيچ قيد و شرطي مشروط نيست و قبل از ظهور بايد واقع شود،‌ و مقصود از علايم غيرحتمي آن است كه حوادثي به طور مطلق و حتم از نشانه‌هاي ظهور نيست. بلكه مشروط به شرطي است كه اگر آن شرط تحقق يابد مشروط نيز محقّق است. علائم غيرحتمي بسيارند كه در بيان آنها به يك روايت، از امام صادق(ع) اكتفا مي‌كنيم. امام صادق(ع) براي يكي از ياران خود علائم آخر الزمان را چنين بر ميشمرند: 1) حق بميرد و طرفدارانش نابود شوند. 2) ظلم و ستم فراگير شده است. 3) كارهاي بد آشكار شده و از آن نهي نمي‌شود. 4) بچه‌ها به بزرگان احترام نمي‌گذارند. 5) قطع پيوند خويشاوندي شود. 6) انسانها اموال خود را در غير اطاعت خدا مصرف مي‌كنند و كسي مانع نمي‌شود. 7) كسي كه امر به معروف مي‌كند خوار و ذليل است. 8) همسايه، همسايه خود را اذيت مي‌كند. 9) سوگندهاي دروغ به خدا بسيار گردد. 10) ستم و تجاوز شايع شده است. 11) نماز را سبك شمارند. 12) همّ و هدف مردم شكم و شهوتشان است. و امّا علايم حتمي‌الوقوع: امام صادق(ع) فرمود: پيش از ظهور قائم(عج) پنج نشانه حتمي است: يماني، سفياني،‌ صيحه آسماني، قتل نفس زكيّه،‌ و فرو رفتن در بيابان. اينها اجمالي از علائم ظهور امام زمان(عج) است كه بيان شد. از پيامبراكرم(ص) نيز روايت شده است كه فرمود: ده چيز است كه پيش از قيامت حتماً به وقوع خواهد پيوست: سفياني، دجال، دخان، دابّه، خروج قائم، طلوع خورشيد از مغرب، نزول عيسي، خسوف در مشرق، خسوف در جزيره العرب، و آتشي كه از مركز عدن شعله مي‌كشد و مردم را به سوي بيابان محشر هدايت مي‌كند... اين بود مختصري از علائم و نشانه‌هاي ظهور. براي اطلاعات بيشتر در اين زمينه مي‌توانيد به كتابهاي كمال‌الدّين و تمام النعمه و كتاب غيبت نعماني و بحارالانوار، جلد 52 و كتاب غيبت شيخ طوسي مراجعه نمائيد.

نام امام زمان(عج) در قرآن                                                          
عده اي مي گويند چرا نام امام زمان (ع) صريحاَ درقران برده نشده است. پاسخ اين است كه گويا معرفي اولياء الهي كه امت بايد از آنها پيروي كند فقط يك راه دارد و آن اين است كه نام آنان در كتاب آسماني برده شود ، در صورتي كه اگر به خود قرآن مراجعه كنيم خواهيم ديد ، كه قرآن به سه طريق شخصيتهاي الهي را معرفي نموده است . 1 ـ معرفي با اسم پيامبر گرامي در انجيل از طريق اسم براي آيندگان معرفي شده است. الف : و مبشراَ برسول ياتي من بعدي اسمه احمد (صف / 6) ب : يا داوود انا جعلناك خليفه في الارض ( صف / 26 ) ج : و ما محمد الا رسول قد خلت من قبله الرسل (آل عمران / 144) 2 ـ معرفي با عدد الف : ولقد اخذ الله بني اسراييل و بعثنا منهم اثني عشر نقيباً (مائده / 12) ب : و اختار موسي قومه سبعين رجلاَ لميقاتنا (اعراف/155) 3 ـ معرفي با صفت كه يكي از طرق معرفي شخصيتهاي الهي است و وجود مبارك امامان (ع) از اين طريق نيز معرفي شده اند. الف:الذين يتبعون الرسول النبي الذي يجدونه مكنوناَ عندهم في التوراه و الانجيل يامرهم بالمعروف و ينههم عن المنكر . . . (اعراف / 157) كه در اين آيه حضرت محمد (ص) با صفات دهگانه معرفي شده است. ب : اطيعوا الله و اطيعوا الرسول و اولي الامر منكم (نساء / 59) نتيجه اينكه اگرنام حضرت مهدي (ع) در قرآن نيست ولي صفات و خصوصيات حكومت او در قرآن وارد شده است، اصولاَ قرآن در معرفي افراد ، مصالح عالي را درنظر مي گيرد گاهي ايجاب مي كند كه افراد را با نام معرفي نمايد و گاهي مصالح ايجاب مي كند كه تنها به صفات افراد بپردازد چنان كه درباره حضرت مهدي (ع) است. آياتي كه در سوره صف و توبه ـ از انتشار و گسترش اسلام در سطح جهاني نويد مي دهد ، مانند ـ ليظهره علي الدين كله ـ اشاره به تشكيل حكومت است زيرا به تصريح مفسران اين آيه كه پيشگويي ازگسترش فراگيروهمه جانبة اسلام درسطح جهان است ، هنوز تحقق نپذيرفته است. و آيه: و لقد كتبنا في الذبور من بعد الذكر ان الارض يرثها عبادي الصالحون ـ اين آيه نويد مي دهد كه صالحان ، وارثان زمين خواهند بود و حكومت جهان را به دست خواهند گرفت و به اتفاق تاريخ بشر ، هنوز اين وعده الهي تحقق نيافته است. و آيه ـ قل أرايتم ان اصبح ماؤكم غوراَ فمن ياتيكم بماء معين (ملك،30) در رواياتي كه از ائمه اهل بيت (ع) به ما رسيده اين آيه به ظهور حضرت مهدي (ع) و عدل جهان گستر او تفسير شده است . از جمله در حديثي از امام باقر (ع) در تفسير اين آيه مي خوانيم : نزلت في الامام القائم (ع) يقول ان اصبح امامكم غائباَ منكم،... و الله ما جاء تأويل هذه الايه و لابد ان بحين تا ويلها . فرمود: اين آيه درباره امامي نازل شده است كه قيام به عدل الهي مي كند . . . به خدا سوگند تأويل اين آيه نيامد و سرانجام خواهد آمد بنابراين مسئله مهم ، بيان خصوصيات ديگر آن حضرت است كه افراد دل آگاه با شناخت آنها ، مهدي واقعي را از مدعيان قلابي مهدويت باز شناسند ، بخشي از اين خصوصيات در قرآن آمده كه اشاره شد به آن آيات و بخشي ديگر در اخبار و روايات آمده است.

ازدواج امام زمان(عج)                                                                                         
اگرچه از ظاهر بعضي روايات و ادعية معصومين، چنين استنباط شده كه آن حضرت داراي همسر و اولاد مي‌باشد، امّا برخي روايات كه داراي درجة اعتبار نيز هستند به فرزند نداشتن آن حضرت تصريح دارند.
به هر تقدير، اگر چه همسر و فرزند داشتن آن حضرت محتمل است، امّا به روايت معتبري كه موجب اطمينان باشد دست نيافتيم، و دنبال نمودن اين موضوع لزومي ندارد، زيرا آنچه مسلّم است اينكه امام زمان(عج) در حال حيات و در غيبت كبري بسر مي‌برند و هر موقع كه خداوند متعال اراده نمايد آن حضرت ظهور مي‌كنند و وظيفه ما در عصر غيبت، عمل به وظايف ديني و دعا جهت تسريع در امر فرج آن حضرت مي‌باشد.

تعيين زمان ظهور                                                                       
احدي از زمان ظهور حضرت مهدي(ع) اطلاعي ندارد جز ذات اقدس پروردگار و خود حضرت مهدي(ع) وهر كس در اين زمينه مدت و زماني را معين كند يقينا كذب محض و نسبت ناروا دادن به خداوند خواهد بود و در روايات متعدده‌اي ائمه ما وقـّاتون( کسانی که برای ظهور، زمان تعيين می کنند) را تكذيب و آنها را لعن فرموده‌ و به شيعيان نيز دستور تكذيب و لعن آنها را داده اند.

منبع: مركز علمي تحقيقاتي دارالعرفان

نوشته شده توسط اکبر جزینی در یکشنبه چهاردهم مهر 1387 ساعت 10:1 موضوع | لينک ثابت

 دلگرمي به رحمت حضرت حق انسان را از گناه و معصيت بيزار مي كند .هيچ مادرى در جهان هستى ، فرزند خود را گنهكار نزاييده ، و كودك رحم را عاصى و خطاكار به دنيا نياورده .كودك در حالى قدم به عرصه گاه حيات مى گذارد كه از علم و دانش و تفكر و انديشه خالى است ، و از آنچه در اطرافش مى گذرد كاملا بى خبر است .طفل وقتى وارد فضاى اين جهان مى شود ، جز گريه كردن و مكيدن شير چيزى نمى داند ، آن هم از گريه و مكيدن شير در لحظات اول در عين اينكه ناله مى زند و شير مى خورد غافل است . غرايز و احساسات و شهوات او به تدريج وارد ميدان فعاليت مى شود ، و آنچه را بايد براى برپا كردن خيمه ى حيات تعليم بگيرد ، از اطرافيان خود و فعل و انفعالات طبيعى ياد مى گيرد .هم چنانكه بدن او در طول زندگى در معرض انواع بيماريها قرار مى گيرد ، فكر و روحش ، و نفس و قلبش نيز در معرض خطا و اشتباه مى رود و در عمل و اخلاق مبتلاى به گناه مى گردد ، بنابراين گناه همچون بيمارى بدن عارضى است نه ذاتى .بيمارى بدن و جسم او با دارويى كه طبيب تجويز مى كند معالجه مى شود ، فكر و روح و نفس بيمارش نيز با اجراى دستورات حضرت حق درمان مى پذيرد .گنهكار با عرفان به وضع خويش ، و معرفت به حلال و حرام خدا ، با رجوع به طبيب روحانى و دستور العمل گرفتن از او ، براى توبه از گناه آماده مى شود ، و با اميد و دلگرمى به رحمت حضرت حق از عرصه ى گناه بيرون مى آيد ، و همچون روزى كه از مادر متولد شده پاك مى گردد .گنهكار نمى تواند ادعا كند نمى توانم توبه كنم ، زيرا كسى كه قدرت بر گناه دارد ، بدون شك قدرت بر توبه هم دارد .آرى انسانى كه توانايى بر خوردن و آشاميدن ، رفتن و آمدن ، گفتن و شنيدن ، ازدواج و كسب و كار ، ورزش و رياضت ، مسافرت و معاشرت و زور آزمايى دارد ، و اگر طبيبى به خاطر بيمارى خاصش او را از بسيارى از غذاها و نوشيدنيها پرهيز دهد ، او از ترس ريشه دار شدن بيمارى با كمال قدرت از خوردن آن غذاها و نوشيدنيها خوددارى مى كند ، مى تواند از گناهانى كه به آن دچار است بپرهيزد ، و از معصيت هايى كه به آن گرفتار است خوددارى نمايد .عذر هيچ گنهكارى در عدم قدرت بر توبه در پيشگاه حضرت حق قابل قبول نيست ، اگر قدرت بر توبه براى اهل گناه نبود ، از جانب خداوند دعوت به توبه و انابه نمى شدند .گنهكار بايد اين حقيقت را باور كند كه در هر شرايطى ، و در هر موقعيتى قدرت بر ترك گناه را دارد ، و بر اساس آيات قرآن خداوند مهربان و توبه پذير ، توبه اش را قبول مى كند و گناهانش را گرچه به عدد ريگ بيابان باشد ، در معرض عفو و مغفرت و رحمت قرار مى دهد ، و پرونده ى سياهش را به سپيدى چشم پوشى از همه ى گناهانش آراسته مى كند .گنهكار بايد اين معنا را آگاه باشد كه اگر به ترك گناه و شستشوى درون و برونش برنخيزد ، و عصيان و خلافش را ادامه بدهد خداوند او را به اشد عذاب دچار مى نمايد ، و جريمه و عقوبت سنگينى را بر او بار خواهد كرد .خداى بزرگ در قرآن مجيد بدين گونه خود را معرفى مى كند :  غَافِرِ الذَّنْبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ شَدِيدِ الْعِقَابِ . . .  .

خداوند ، بخشنده ى گناه ، و پذيرنده ى توبه ى گنهكار ، و داراى عقابى شديد است .امام معصوم در دعاى افتتاح بدين صورت خداوند را معرفى مى نمايد :وَاَيْقَنْتُ اَنَّكَ اَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ فِى مَوْضِعِ الْعَفْوِ وَالرَّحْمَةِ ، وَاَشَدُّ المُعَاقِبِينَ فِى مَوْضِعِ النَّكالِ وَالنَّقِمَةِ يقين و باور دارم كه تو مهربانترين مهربانانى در جاى عفو و رحمت ، و شديدترين عقاب كنندگانى در محل عقاب و انتقام .خداوند مهربان در قرآن مجيد به گنهكاران اعلام نموده :

 قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنفُسِهِمْ لاَ تَقْنَطُوا مِن رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيم . به بندگانم ، آنان كه بر خود اسراف كردند بگو از رحمت خدا نااميد نباشيد ، خداوند تمام گناهان را مى آمرزد ، همانا او آمرزنده ى مهربان است .بنابراين با توجه به توبه پذيرى حق و قدرتى كه گنهكار بر ترك گناه دارد ، و آياتى كه در قرآن به گنهكار ، مژده ى عفو و رحمت مى دهد ، براى اهل گناه در ترك گناه هيچ عذرى باقى نيست ، به همين خاطر بر گنهكار توبه از گناه واجب فورى و واجب اخلاقى و واجب عقلى است .گنهكارى كه به توبه برنخيزد ، و به جبران گذشته اقدام ننمايد ، و درون و برون را از گناه پاك نكند ، چنانكه در دنيا در پيشگاه پاكان و عقل و وجدان و حكمت و منطق محكوم است ، در آخرت در پيشگاه حضرت حق به طريق اولى محكوم است . چنين گنهكارى در قيامت با اندوه و حسرت ، و ندامت و پشيمانى فرياد مى زند : لَوْ أَنَّ لِي كَرَّةً فَأَكُونَ مِنَ المُـحْسِنِينَ  . كاش براى من زمينه ى بازگشتى به دنيا بود تا از نيكوكاران مى شدم !خداوند در جوابش مى گويد :بَلَى قَدْ جَاءَتْكَ آيَاتِي فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنتَ مِنَ الْكَافِرِينَ  . آرى ، محققاً آيات من براى دستگيرى و هدايتت به تو رسيد ، تو آنها را تكذيب نمودى و راه سركشى از دستورات من را پيش گرفتى ، و تو از ناسپاسان بودى .در آن روز است كه براى نجات گنهكار ، عوضى به جاى دين و عمل از او قبول نمى كنند ، و بر پيشانى وجود او مهر محكوميت مى زنند .وَلَوْ أَنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا مَا فِي الاَْرْضِ جَمِيعاً وَمِثْلَهُ مَعَهُ لاَفْتَدَوْا بِهِ مِن سُوءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَبَدَا لَهُم مِنَ اللَّهِ مَا لَمْ يَكُونُوا يَحْتَسِبُونَ . اگر اهل ستم تمام آنچه را در زمين است و همانند آن را در اختيار داشته باشند ، هر آينه همه را فدا كنند تا از عذاب سخت قيامت برهند ، ( ولى چنين چيزى نخواهد شد ) و از جانب حق براى آنان برنامه هايى آشكار گردد كه گمان نمى بردند .اميرالمؤمنين علي (عليه السلام) در دعاى كميل ، در اينكه در دنيا و آخرت گنهكار را در عدم توبه هيچ عذرى در پيشگاه حق نيست ، و خدا را نسبت به گنهكار حجت كامل و تمام است مى گويد :فَلَكَ الحُجَّةُ عَلَىَّ فِى جَمِيعِ ذَلِكَ وَلاَ حُجَّةَ لِى فِيمَا جَرى عَلَىَّ فِيهِ قَضَاءُكَ . . . تو را بر من در تمام آنچه از خطا و معصيت و گناه و هوا و هوس و متابعت از شيطان گذشته حجت است ، و براى من در آنچه كه قضايت بر آن جارى شده هيچ گونه حجتى نيست .

برگرفته ازكتاب توبه آغوش رحمت

نوشته شده توسط اکبر جزینی در چهارشنبه ششم شهریور 1387 ساعت 9:44 موضوع | لينک ثابت

امام  صادق ( ع ) :  مَن آمَنَ بِنا وَ صَدَّقَ حَديثَنا وَنتَظَرَ اَمرَنا كانَ كَمَن قَتِلَ تَحتَ رَايَة القائم ؛ آنكه به ما ايمان آورد و سخن ما را تصديق نمايد و منتظر فرج امر ما باشد ؛ همچون كسي است كه زير پرچم قائم به شهادت برسد .

توجه مداوم به وجود مقدس امام زمان ارواحنا فداه  و ايمان و باور قلبي به ظهور فرخنده او ؛ ما را مشمول عنايت هاي ويژه و دعا هاي خالصانه حضرتش مي گرداند و در حقيقت ؛ قطره ناچيز وجود ما را به اقيانوسي بي كران از عظمت ؛ نورانيت ؛ قدرت و معنويت متصل مي گرداند و همچون سپري فولادين ؛ ما و جامعه ما را در مقابل تمام آلودگي هاي اخلاقي و فساد هاي اجتماعي مصون و محفوظ مي دارد.

نوشته شده توسط اکبر جزینی در دوشنبه چهارم شهریور 1387 ساعت 9:13 موضوع | لينک ثابت